در اين اوضاع مجله دنياي کشتي که با مديريتش اداره مي‏شد نيز ديگر به دليل مشکلات مالي منتشر نمي‏شد و او در رسانه‏هاي مکتوب آخرين پناهگاهش روزنامه خبر ورزشي بود که علي‏الظاهر با تغيير مديريت محتواي اين روزنامه قصد ماندن در آن را نيز نداشته است. او اما با برنامه عمل کرد و با تغيير ادبياتش از انتقاد به تعريف روي آورد و خود را به مجموعه فدراسيون کشتي و رئيس اين فدراسيون نزديک کرد تا در اندک زماني عضو کميته رسانه‏هاي فدراسيون کشتي شود.

در حالي که تا پيش از اين پناهندگي خبرنگاران اجتماعي و سياسي باب بود و بسياري از اين گروه خبرنگاران به کشورهاي اروپايي و آمريکايي پناهنده شده و يا تحت عنوان اقامت، ماندگار مي‏‎شدند، دور تازه‏اي از جذب خبرنگاران به راه افتاده که براي نخستين بار حوزه ورزش را نيز در بر گرفته و نگراني‏هايي را از اين بابت رقم زده است.
در سال‏هاي اخير با راه‏اندازي و توسعه وب‏سايت‏ها و شبکه‏هاي تلويزيوني و راديويي فارسي‏زبان در اروپا و آمريکا که مواضعي بر عليه ايران را به عنوان سياست قالب خبري در دستور کار قرار داده بودند، برخي از خبرنگاران و گزارشگران داخلي با سفر به شکل قانوني يا غيرقانوني درخواست‏هاي تحت عنوان اقامت يا پناهندگي به کشورهاي اروپايي داده و عموماً در مشاغل خود در اين شبکه‏ها به فعاليت پرداخته‏اند.
انگليس، فرانسه، آلمان، هلند، سوئد، کانادا، رژيم صهيونيستي و ايالات متحده آمريکا عمده کشورهايي هستند که به واسطه سرمايه‏گذاري مالي و سياسي منجر شده به پوشش فارسي اخبار، بستر آماده‏اي براي پذيرش پناهندگان خارجي محسوب شده و بخش قابل توجهي از خبرنگاران سياسي و اجتماعي ايران هم‏اکنون در اين کشورها مستقر هستند و حتي برخي از ايشان به جاي رسانه‏هاي فارسي، در رسانه‏هاي مطرح انگليسي‏زبان به عنوان گزارشگران حوزه خاورميانه فعاليت دارند.
اما با گسترش موج هزينه کردن براي رسانه‏هاي گروهي که مسائل ايران را هدف قرار داده‏اند، جذب خبرنگاران ايراني منتقد تسهيل يافته و حتي با برقراري تماس با برخي از ايشان درخواست همکاري به چهره‏هايي که مطلوب نظر اهالي رسانه مي‏باشد، داده شده که در اين ميان BBC فارسي سهم عمده‏اي از جذب اين خبرنگاران را در اين اواخر به خود اختصاص داده است و تلاش کرده نيروهايي که به لحاظ فني از توانمندي قابل قبولي برخوردارند در صورت قبولي در تست‏هاي معمول اين شبکه‏ به عنوان کارشناس و مجري جذب کند.
در اين ميان اما يک اتفاق جالب به وقوع پيوست و آن جذب خبرنگاران حوزه‏هاي تخصصي توسط اين رسانه‏ها بود که خبرنگاران حوزه‏هاي فرهنگي و هنري يکي از اين بخش‏ها بوده و البته از اين بخش پراهميت‏تر ورزش بوده که پناهندگي برخي چهره‏هاي شاخص حوزه خبر را در مدت زماني نه چندان طولاني به خود ديده و موجي به راه انداخته که پاياني براي آن نمي‏توان متصور شد.
محمد شادابي خبرنگار حوزه واليبال خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) نخستين کسي بود که با چنين شرايطي مواجه شد. اين خبرنگار ورزشي ايسنا که گفته مي‏شود موضوع سفرش با تيم ملي واليبال بزرگسالان به ژاپن مطرح بود، به دلايل نامشخص به عنوان خبرنگار همراه کاروان واليبال نوجوانان ايران ويزاي سفر به ايتاليا را اخذ کرد اما قدري زودتر از نوجوانان ملي‏پوش کشورمان و و در اواخر مرداد راهي ايتاليا شد.
پس از آنکه پرواز تيم ملي ايران به ايتاليا به زمين نشست و مسافران ايران راهي هتل شدند، مسئولان فدراسيون درصدد تماس با شادابي برآمده و حتي بر اساس شنيده‏ها براي وي اتاق نيز رزرو کرده بودند اما اين واليبال‏نويس به کاروان ايران نمي‏پيوندد و پس از بازگشت کاروان واليبال نوجوانان کشورمان به ايران خبري از وي نشد.
بعد از پايان مهلت ويزاي بيست و يک روزه، خبرهايي از حضورش در اتريش به گوش مي‏رسد. البته اين خبرنگار رسماً در هيچ رسانه‏‏اي اعلام پناهندگي نکرده و مشخص نيست درخواست اقامت يا پناهندگي به کشور اروپايي داده باشد و شايد به همين دليل باشد که برخي مدعي مي‏شود، او کسالت دارد و پس از رفع کسالت به ايران باز مي‏گردد؛ کسالتي که حدود چهل روز از آن مي‏گذرد!
پس از واليبال، نوبت به کشتي رسيد تا شاهد پناهندگي رسمي يک خبرنگار ورزشي باشد که علي‏رغم ادعاي اين خبرنگار برنامه قبلي براي پناهندگي‏اش طراحي کرده بوده و به يک باره به اخذ تصميم براي پناهندگي نزده است. براي شناخت مهدي رستم‏پور مجري و کارشناس کشتي و وزنه‏برداري صدا و سيما و خبرنگار روزنامه خبر ورزشي بايد قدري به عقب و پس از بازيهاي المپيک پکن بازگشت.
مسئولان فدراسيون کشتي همچون تعداد ديگري از روساي فدراسيون‏ها به تلويزيون دعوت شدند تا محاکمه شوند و ژست موقت نقادي رسانه ملي به اوضاع ورزش پس از ناکامي المپيک ديدني باشد. مسئولان فدراسيون در آن برنامه که با مجري‏گري جواد خياباني همراه بود، متوجه پرسش‏هاي کارشناسي جواد خياباني شد که تنها يک کشتي‏نويس مطلع مي‏توانست اين چنين به توالي بيان کند و اهالي کشتي را گوشه رينگ بکشاند تا سيم‌خواه که عصباني شده بود، بگويد: مگر آقاي مهدي رستم پور(کارشناس آن برنامه) چند ساله است که درباره کشتي سخن مي‌گويد؟ ايشان تا چند سال پيش، عکس کشتي‌گيرها را جمع مي‌کرده است.
و بلافاصله جواد خياباني پاسخ دهد: آقاي سيم‌خواه، شما «مارتين اسکورسيزي» کارگردان معروف آمريکايي را مي‌شناسيد؟ ايشان هم عکس ستارگان سينما را جمع‌آوري مي‌کرد، اما امروز از بزرگان سينماي دنياست. ضمناً مگر در دانش مهدي رستم پور ترديدي است؟!
آن برنامه‏هاي انتقادي صدا و سيما با آن ادبيات و محتوا طبق پيش‏بيني‏ها چندان ادامه نيافت و پس از ان برنامه يزداني خرم مجدداً دعوت شد که از نقدهاي پيشين تنها رگه‏اي در برنامه جديد ديده شد و اين اتفاق ادامه يافت تا ديگر کسي رستم‏پور را بر پرده تلويزيون مشاهده نکرد و او همچون برخي مجريان راهي بخش ورزشي راديو و همچنين شبکه جهاني جام جم شود که در مقايسه به جايگاه گذشته‏اش نااميد کننده بود.
در اين اوضاع مجله دنياي کشتي که با مديريتش اداره مي‏شد نيز ديگر به دليل مشکلات مالي منتشر نمي‏شد و او در رسانه‏هاي مکتوب آخرين پناهگاهش روزنامه خبر ورزشي بود که علي‏الظاهر با تغيير مديريت محتواي اين روزنامه قصد ماندن در آن را نيز نداشته است. او اما با برنامه عمل کرد و با تغيير ادبياتش از انتقاد به تعريف روي آورد و خود را به مجموعه فدراسيون کشتي و رئيس اين فدراسيون نزديک کرد تا در اندک زماني عضو کميته رسانه‏هاي فدراسيون کشتي شود.
پس از اين، وقت رفتن او فرا رسيد و چهره‏اي که تصور مي‏شد به واسطه نقادي‏اش تا مدت‏ها در کشتي جاي نداشته باشد، با اين تغيير لحن مسافر دانمارک شد و همراه تيم‏هاي ملي کشتي به کناره‏هاي تاتامي پيکارهاي قهرماني جهان 2009 رفت. او که علي‏الظاهر با معرفي‏نامه خبر ورزشي به فدراسيون کشتي و تاييد اين فدراسيون و معرفي به سفارت دانمارک ويزايش را دريافت کرده بود ماموريتش را انجام مي‏دهد و گزارش‏هايي را از اين مسابقات ارسال مي‏کند اما بنابر شهادت برخي حاضرين در حول و حوش اين مسابقات با پيشنهاد يکي از مجريان BBC و فرصت‏هاي شغلي مشابه با ارقام سه هزار و پانصد پوندي و چند هزار يورويي روبرو مي‏شود.
اينچنين بود که ناگهان اين گزارشگر ورزشي ناپديد مي‏شود و در تماس با برخي دوستانش از پناهندگي در اين کشور خبر مي‏دهد تا برخي همکارانش که چند صد دلار از او بدهي داشتند، چمدانهاي لباسش را در عوض طلبشان بردارند و همراه ساير کشتي‏گيران به تهران بازگردند! در بازگشت اما يزداني خرم پناهندگي وي را تکذيب کرده و مدعي شد وي پس از اقامت در آنجا و ملاقات دوستانش با توجه به اينکه همسر دارد، به تهران باز خواهد گشت و اين ادعا را حتي در کنفرانس خبري که دوشنبه برگزار شد، تکرار کرد اما همان ديشب مصاحبه‏اي که چندي پيش با وي توسط راديو فردا گرفته شده بود، پخش شد تا رسماً مهر تکذيب بر گفته‏هاي رئيس فدراسيون کشتي بخورد که عملاً مسئوليت اعزام وي برعهده اوست.
اين کارشناس برنامه ورزش از نگاه دو و دايره طلايي ضمن حمله به مواضع ورزشي ايران همچون بحث ارزشي عدم مسابقه ورزشکاران ايران برابر نمايندگان رژيم غاصب اسرائيل، به ناکامي‏هاي ورزش ايران اشاره و سپس با طرح مسائل سياسي و حمله به برخي بزرگان نظام، به طرح ادعاي عدم مشروعيت احمدي‏نژاد به عنوان رئيس‏جمهور پرداخت که عملاً او را نخستين پناهنده سياسي ورزشي ايران ساخت.
وي که تاکيد مي‏کرد هيچ‏کس از نقشه وي براي پناهندگي خبر نداشته، چرايي پناهندگي‏اش را متوجه گفته‏هاي اخير رئيس قوه مجريه کرد که ضرورت مدال‏آوري در المپيک را ديدگاه اشخاص کوته‏فکر خوانده بود و مدعي شد فضاي نقادي در ورزش ايران همچون برخي حوزه‏ها ديگر وجود ندارد و از اين بابت براي طرح معضلات ورزش ايران در فضاي باز رسماً پناهنده شده است!
او که از آلمان با اين راديو فارسي‏زبان آمريکايي گفت و گو مي‏کرد اما دقيقاً به ارائه درخواست پناهندگي به کشور مدنظرش اشاره نکرده، بحث داشتن نامزد که توسط يزداني خرم بيان شده بود را رد کرده و عنوان نمود تا زماني که در ايران بوده نامزد نداشته است(!) و اينچنين بود که روياي بازگشت رستم‏پور نيز براي مسئولان فدراسيون کشتي نقش بر آب شد و مسابقات قهرماني جهان آبستن حوادث بدي در کنار عناوين نايب‏قهرماني و سومي جهان بود.
راديو فردا که پيش از پخش گفت و گوي مهدي رستم‏پور، خبر پناهندگي مهدي حق‏شمار عضو تيم ملي قايقراني در جمهوري چک و گفت و گويي با وي را پخش کرد، درصدد القاء چنين مسئله‏اي بود که اين موج در خصوص قهرمانان ورزشي نيز به راه افتاده، حال آنکه در طول ساليان اخير طي هر سال به طور معمول عمدتاً ورزشکاران ايراني نه چندان برجسته به تعداد انگشتان يک دست پناهنده مي‏شده‏اند و اين اتفاق تازه‏اي نيست اما موجي که در خصوص خبرنگاران ورزشي به وقوع پيوسته که قطعاً با تحريک و تشويق رسانه‏هاي خارجي همچون اتفاقي که در دانمارک به وقوع پيوسته، روندي تازه است.
اين پناهندگي‏ها موجبات رقم خوردن نگراني وسيع در فدراسيون‏هاي ورزشي شده و باعث گرديده فدراسيون‏ها در هفته‏ها اخير براي معرفي خبرنگاران ورزشي به سفارتخانه‏ها جهت اخذ ويزاي همراهي با کاروان ورزشي‏شان يا وثيقه‏هاي مالي سنگيني را از خبرنگاران به عنوان ضمانت بازگشت دريافت کنند و يا از اعزام خبرنگار به دليل ترس از پناهندگي‏شان، خودداري کرد و پاسپورت‏شان را به ايشان باز پس دهند.
با اين حال خبرهاي دريافتي حکايت از آن دارد که در صورت تکرار پناهندگي خبرنگاران در ساير کاروان‏هاي ورزشي که احتمالاً از اين پس در اعزام خبرنگاران ورزشي و همراهان با سخت‏گيري‏هايي مواجه خواهند شد، امکان عدم صدور مجوز اعزام خبرنگار با کاروان‏هاي ورزشي وجود دارد تا اين موج بدين شکل فرونشانده شود و پناهندگي خبرنگاران ورزشي با بيان چند مطلب سياسي در رسانه‏هاي اپوزوسيون باب نشود که اين اتفاق قطعاً به ضرر ورزش ايران تمام خواهد شد.